LSD – kwas lizergowy

LSD to silna, jednak nie uzależniająca substancja psychodeliczna, wywołująca halucynacje i omamy. Bardzo popularna w czasach kontrkultury hipisowskiej i później. Obecnie zastępowana przez łatwiej dostępne substancje syntetyczne.

Uwaga: Informator został po raz pierwszy opublikowany na stronach naszej Poradni w roku 2006. Obecnie trwają prace nad jego aktualizacją.

LSD - pojedynczy kartonik z wzorem

Opis

LSD to środek z grupy halucynogenów, związek kwasu lizergowego, powszechnie znany jako „kwas”, powodujący omamy wzrokowe, słuchowe i dotykowe. Wśród psychodelików LSD był przez długi czas jednym z najtańszych i najszerzej dostępnych narkotyków. Praktycznie całkowicie wyparło ono inne psychodeliki. Substancją aktywną w LSD jest dietyloamid kwasu lizergowego (LSD-25).

Zastosowanie w medycynie

Najpoważniejsze próby medycznego stosowania LSD dotyczyły psychiatrii, a dokładnie leczenia schizofreników. Niestety trudno znaleźć w literaturze wiarygodne opisy efektów terapeutycznych LSD w tym ujęciu, mimo iż w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych opublikowano ponad tysiąc badań dotyczących około 40 tysięcy pacjentów.

Działanie fizjologiczne

  • zawroty głowy
  • rozszerzenie źrenic i suchość w ustach
  • drżenie mięśniowe i skurcze mięśni klatki piersiowej
  • osłabienie i nudności
  • kołatanie serca
  • wzrost ciśnienia krwi
  • zapis fal mózgowych (EEG) osoby znajdującej się pod wpływem LSD-25 przypomina stan pobudzenia i niepokoju
  • rozszerzenie źrenic i silne poty to dodatkowe objawy fizyczne pojawiające się przy zatruciu LSD
LSD - kwas w formie nasączanych kartoników

Długość działania

Efekty zależą od ilości użytej substancji i osiągają szczyt w okresie od jednej do trzech godzin po zażyciu środka. Halucynacje mogą trwać od 8 do 12 godzin.

Odczucia subiektywne

Osoba pod wpływem „kwasu” jest bardzo podatna na każdy rodzaj sugestii, w szczególności autosugestię. Zarówno rodzaj halucynacji, jak i ich treść są uzależnione od nastawienia osoby zażywającej środek i od atmosfery, w której dochodzi do jego użycia.

Wywoływane przez LSD psychiczne objawy są bardzo różnorodne. Niemniej jednak do najczęściej pojawiających się można zaliczyć:

  • zmianę poczucia kształtów i barw
  • niewyraźne widzenie całości i ostrzejsze widzenie kontrastów
  • wyostrzenie słuchu
  • poczucie obcości własnego ciała
  • omamy, złudzenia i urojenia wzrokowe
  • zmiany nastroju i euforię
  • subiektywne poczucie wolniejszego upływu czasu
  • gonitwę myśli i zmniejszenie zdolności krytycznego osądu.

Czasem pojawia się uczucie lekkości, bądź przeciwnie – ociężałości. Przedmioty widziane po otwarciu oczu zwykle zdają się błyszczeć, a nawet najprostsze z nich nabierają niezwykłego znaczenia symbolicznego.

Negatywne efekty działania

  • problemy z zachowaniem równowagi i mówieniem
  • zła ocena odległości oraz własnych umiejętności
  • niespójność wypowiedzi
  • zimne dłonie i stopy
  • wymioty
  • uczucie nacisku na klatkę piersiową („ciasny sweterek”)
  • uczucie oszołomienia, osamotnienia
  • depersonalizacja
  • bezsenność
  • panika, lęk, płacz, śmiech
  • „złe podróże” (bad trip) – stany charakteryzujące się m.in. poczuciem utraty zmysłów, halucynacjami o bardzo przerażającej treści, nieprzyjemnymi doznaniami dotyczącymi własnego ciała

Formy występowania i sposoby przyjmowania

  • Najczęstszą formą tego psychodeliku są będące w nielegalnej dystrybucji kolorowe papierowe znaczki wielkości przedstawiające różne symbole graficzne – nasączone roztworem LSD.
  • Stosowane są one doustnie (ssanie lub włożenie pod język).
  • LSD ma niezwykle niską dawkę efektywną: każdy znaczek zawiera ok. 300 mikrogramów LSD (w Polsce czasem 100 mikrogramów z dodatkiem amfetaminy dla wzmocnienia efektu).
  • Prędkość działania LSD jest zależna od sposobu przyjęcia środka. I tak, brany doustnie (droga pokarmowa) przynosi efekty dopiero po ponad 40 minutach, u osób szczególnie wrażliwych – wcześniej, nawet po 15.
  • Często jest przyjmowana poprzez włożenie pod język, a więc wchłaniana przez śluzówki.
  • Może być również, co jest szczególnie niebezpieczne, włożone pod powiekę oka.

Właściwości uzależniające

Uzależnienie psychiczne

Występuje raczej rzadko – tylko wyjątkowo prowadzi do nieodpartej chęci ponownego przyjęcia.

Uzależnienie fizyczne

Brak możliwości fizycznego uzależnienia – niezależnie od częstotliwości przyjmowania, organizm nie włącza LSD do metabolizmu. Nie zaobserwowano, oprócz uczucia ospałości i czasem przygnębienia, żadnych objawów abstynencji po odstawieniu LSD.

Zjawisko tolerancji

Zauważono, że częste używanie narkotyku powoduje nieznaczny wzrost tolerancji. Wzrost ten waha się w granicach od 15 do 25%.

Zewnętrzne oznaki używania

  • rozszerzone źrenice i słaba ich reakcja na światło
  • dziwne, nieracjonalne wypowiedzi
  • wesołkowatość i bełkotliwa mowa
  • brak koordynacji ruchowej i widoczne zaburzenie orientacji przestrzennej

Na co należy zwrócić uwagę

  • bibułka nasączana roztworem
  • cukier w kostkach
  • opłatki
  • małe tubki z płynem
  • silny zapach potu

Nazwy slangowe

  • kwas, kwach, kwasik, papierek, kryształek, kamyczek, trip, ejsid, tejbs, listek
  • nazwy własne bibułek z kolorowym nadrukiem, np. Asterix

Szczególne zagrożenia i niebezpieczeństwa

  • Mimo, że zazwyczaj osoba odurzona LSD zdaje sobie sprawę z tego, że jest pod wpływem halucynacji – niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia może wynikać z nieracjonalnego zachowania się: błędnej oceny odległości, czasu i własnych możliwości.
  • Szczególnie przy stosowaniu zbyt dużych dawek mogą pojawić się poważne urojenia, które wpływając na zachowanie zagrożą bezpieczeństwu odurzonej osoby.
  • W przypadku używania, u niektórych osób może mieć to wpływ na wyzwalanie się stanów psychotycznych (indukcja schorzeń psychiatrycznych) a także na występowanie tendencji samobójczych.
  • Flashback – możliwość ponownego, chwilowego wystąpienia wrażeń i halucynacji doznanych podczas odurzenia mająca miejsce w pewnym odstępie czasowym od momentu odurzenia (nawet po kilku tygodniach czy miesiącach).
  • Przedawkowanie ze śmiertelnym skutkiem nie jest możliwe – nie występuje zagrożenie życia bezpośrednio ze strony samej substancji chemicznej.
Zobacz także:
Grzegorz Wodowski, Narkotyki i ich używanie w Polityka karna wobec osób zażywających narkotyki
Małopolskie Stowarzyszenie Probacja oraz Monar na bajzlu, Kraków 2005
Pobierz publikację (PDF 3,23 MB)